رباعی شمارهٔ ۳۸۵ – کتابخانه ستیغ

گفتا بجهم همچو کبوتر ز کفت

گفت ار بجهی کند غمم مستخفت

گفتم که شدم خوار و زبون و تلفت

گفت از تلف منست عزو شرفت

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ