رباعی شمارهٔ ۴۲۱ – کتابخانه ستیغ

من محو خدایم و خدا آن منست

هر سوش مجوئید که در جان منست

سلطان منم و غلط نمایم بشما

گویم که کسی هست که سلطان منست

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ