رباعی شمارهٔ ۴۵۳ – کتابخانه ستیغ

یاری که به نزد او گل و خار یکیست

در مذهب او مصحف و زنار یکیست

ما را غم آن یار چرا باید خورد

کو را خر لنگ و اسب رهوار یکیست

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ