رباعی شمارهٔ ۴۸۹ – کتابخانه ستیغ

آن کس که بر آتش جهانم بنهاد

صد گونه زبانه بر زبانم بنهاد

چون شش جهتم شعلهٔ آتش بگرفت

آه کردم و دست بر دهانم بنهاد

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ