رباعی شمارهٔ ۵۹۱ – کتابخانه ستیغ

بی‌تو جانا قرار نتوانم کرد

احسان ترا شمار نتوانم کرد

گر بر تن من شود زبان هر موئی

یک شکر تو از هزار نتوانم کرد

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ