رباعی شمارهٔ ۶۰۹ – کتابخانه ستیغ

تا گوهر جان در این طبایع افتاد

همسایه شدند با وی این چار فساد

زان گور بدان گور از آن رنگ گرفت

همسایهٔ بدخدای کس را ندهاد

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ