رباعی شمارهٔ ۶۳۵ – کتابخانه ستیغ

چون بدنامی بروزگاری افتد

مرد آن نبود که نامداری افتد

گر در خواهی ز قعر دریا بطلب

کان کف باشد که بر کناری افتد

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ