رباعی شمارهٔ ۶۵۶ – کتابخانه ستیغ

دامان جلال تو ز دستم نشود

سودای تو از دماغ مستم نشود

گوئیکه مرا چنانکه هستی بنمای

گر بنمایم چنانکه هستم نشود

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ