رباعی شمارهٔ ۶۶۲ – کتابخانه ستیغ

در خدمتت ای جان چو بدن میافتد

زان سجده به بخت خویشتن میافتد

هر بار که اندر قدمت میافتم

جان در باطن به پای من میافتد

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ