رباعی شمارهٔ ۶۷۵ – کتابخانه ستیغ

در کام دل آنچه بود نفسم همه راند

هرگز نفسی نامه شرم نه بخواند

نفس بد من مرا بدین روز نشاند

من ماندم و فضل تو دگر هیچ نماند

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ