رباعی شمارهٔ ۶۹۵ – کتابخانه ستیغ

دلدار ابد گرد دلم میگردد

گرد دل و جان خجلم میگردد

زین گل چو درخت سر برآرم خندان

کاب حیوان گرد گلم میگردد

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ