رباعی شمارهٔ ۷۰۰ – کتابخانه ستیغ

دل هرچه در آشکار و پنهان گوید

زانموی چو مشک عنبرافشان گوید

این آشفته است و او پریشان دانم

کاشفته سخنهای پریشان گوید

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ