رباعی شمارهٔ ۷۲۵ – کتابخانه ستیغ

زلفت چو بر آن لعل شکرخای زند

در بردن جان بندگان رای زند

دست خوش خویش را کس از دست دهد؟

افتادهٔ خویش را کسی پای زند؟

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ