رباعی شمارهٔ ۷۳۳ – کتابخانه ستیغ

سرهای درختان گل رعنا چیدند

آن یعقوبان یوسف خود را دیدند

ایام زمستان چو سیه پوشیدند

آخر ز پس نوحه‌گری خندیدند

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ