رباعی شمارهٔ ۷۷۹ – کتابخانه ستیغ

گر با دل و دنده هیچ کارم افتد

در وقت وصال آن نگارم افتد

خون دل ز آب دیده زان میبارم

تا آن دل و دیده در کنارم افتد

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ