رباعی شمارهٔ ۸۰۰ – کتابخانه ستیغ

گوید چونی خوشی و در خنده شود

چون باشد مردهٔ ای که او زنده شود

امروز پراکنده نخواهم گفتن

هرچند که راه او پراکنده شود

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ