رباعی شمارهٔ ۸۰۶ – کتابخانه ستیغ

لبهای تو آنگه که با ستیز بود

در هر دو جهان از تو شکرریز بود

گر در دل تنگ خود تو ماهی بینی

از من بشنو که شمس تبریز بود

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ