رباعی شمارهٔ ۸۱۶ – کتابخانه ستیغ

مرغ دل من ز بسکه پرواز آورد

عالم عالم جهان جهان راز آورد

چندان به همه سوی جهان بیرون شد

کاین هر دو جهان به قطره‌ای باز آورد

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ