رباعی شمارهٔ ۸۲۲ – کتابخانه ستیغ

معشوقه چو آفتاب تابان گردد

عاشق به مثال ذره گردان گردد

چون باد بهار عشق جنبان گردد

هر شاخ که خشک نیست رقصان گردد

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ