رباعی شمارهٔ ۸۳۸ – کتابخانه ستیغ

هان ای دل خسته وقت مرهم آمد

خوش خوش نفسی بزن که آن دم آمد

یاریکه از او کار شود یاران را

در صورت آدمی به عالم آمد

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ