رباعی شمارهٔ ۸۳۹ – کتابخانه ستیغ

هر جا به جهان تخم وفا برکارند

آن تخم ز خرمنگه ما می‌آ رند

هرجا ز طرب ساز نی بردارند

آن شادی ماست آن خود پندارند

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ