رباعی شمارهٔ ۸۶۲ – کتابخانه ستیغ

یاریکه مرا در غم خود می‌بندد

غمگینم از آنکه خوشدلم نپسندد

چون بیند او مرا که من غمگینم

پنهان پنهان شکر شکر می‌خندد

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ