رباعی شمارهٔ ۹۰۷ – کتابخانه ستیغ

گر جان داری بیار جان باز آخر

آنجای که برده‌ای ز آغاز آخر

یک نکته شنید جان از آنجا آمد

صد نکته شنید چون نشد باز آخر

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ