رباعی شمارهٔ ۹۳۳ – کتابخانه ستیغ

ای جان لطیف بیغم عشق مساز

در هر نفسش هزار روزه است و نماز

پیداست سراپا همه سودا و مجاز

آخر به گزاف نیست این ریش دراز

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ