رباعی شمارهٔ ۹۴۰ – کتابخانه ستیغ

ای کرده ز نقش آدمی چنگی ساز

جانها همه اقوال تو از روی نیاز

ای لعل لبت توانگری عمر دراز

یک هدیه از آن لعل به قوال انداز

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ