رباعی شمارهٔ ۹۷۱ – کتابخانه ستیغ

هین وقت صبوحست میان شب و روز

غیر از مه وخورشید چراغی مفروز

زان آتش آب گونه یک شعله برآر

در بنگه اندیشه زن و پاک بسوز

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ