رباعی شمارهٔ ۱۰۱۸ – کتابخانه ستیغ

ای گنج بیا زود به ویرانهٔ خویش

وی زلف پریشان مشو از شانهٔ خویش

وی مرغ متاب روی از دانهٔ خویش

ای خانه خدا درآی در خانهٔ خویش

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ