رباعی شمارهٔ ۱۰۵۷ – کتابخانه ستیغ

گویند که عشق بانگ و نامست دروغ

گویند امید عشق خامست دروغ

کیوان سعادت بر ما در جانست

گویند فراز هفت بامست دروغ

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ