رباعی شمارهٔ ۱۱۴۱ – کتابخانه ستیغ

افتاده مرا عجب شکاری چکنم

واندر سرم افکنده خماری چکنم

سالوسم و زاهدم ولیکن در راه

گر بوسه دهد مرا نگاری چکنم

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ