رباعی شمارهٔ ۱۲۴۶ – کتابخانه ستیغ

زاهد بودی ترانه گویت کردم

خاموش بدی فسانه گویت کردم

اندر عالم نه نام بودت نه نشان

ننشاندمت و نشانه گویت کردم

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ