رباعی شمارهٔ ۱۲۵۵ – کتابخانه ستیغ

شاعر نیم و ز شاعری نان نخورم

وز فضل نلافم و غم آن نخورم

فضل و هنرم یکی قدح میباشد

وان نیز مگر ز دست جانان نخورم

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ