رباعی شمارهٔ ۱۲۵۹ – کتابخانه ستیغ

صد نام زیاد دوست بر ننگ زدیم

صد تنگ شکر بدین دل تنگ زدیم

ای زهرهٔ ساقی دگر لاف نماند

کز سور قرابهٔ تو بر سنگ زدیم

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ