رباعی شمارهٔ ۱۲۶۷ – کتابخانه ستیغ

فانی شدم و برید اجزای تنم

می‌چرخ که بر چرخ بد اول وطنم

مستند و خوشند و می‌پرستند همه

در عیب از این وحشت و زندان که منم

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ