رباعی شمارهٔ ۱۲۷۱ – کتابخانه ستیغ

قومیکه چو آفتاب دارند قدوم

در صدق چو آهنند و در لطف چو موم

چون پنجهٔ شیرانهٔ خود بگشایند

نی پرده رها کنند و نی نقش و رسوم

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ