رباعی شمارهٔ ۱۲۸۶ – کتابخانه ستیغ

گر صبر کنی پردهٔ صبرت بدریم

ور خواب روی خواب ز چشمت ببریم

گر کوه شوی در آتشت بگدازیم

ور بحر شوی تمام آبت بخوریم

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ