رباعی شمارهٔ ۱۲۹۴ – کتابخانه ستیغ

گفتم سگ نفس را مگر پیر کنم

در گردن او ز توبه زنجیر کنم

زنجیر دران شود چو بیند مردار

با این سگ هار من چه تدبیر کنم

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ