رباعی شمارهٔ ۱۳۷۷ – کتابخانه ستیغ

آشفته همی روی بکوئی ای جان

میجوئی از آن گمشده خویش نشان

من دوش بدیدم کمرت را ز میان

هان تا نبری گمان بد بر دگران

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ