رباعی شمارهٔ ۱۴۲۰ – کتابخانه ستیغ

ای کرده ز گل دستک من پایک من

بنهاده چراغ عقل من را یک من

نالان به تو این جای شکر خایک من

اندر بر خویش کن مها جا یک من

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ