رباعی شمارهٔ ۱۴۳۹ – کتابخانه ستیغ

بر گرد جهان این دل آوارهٔ من

بسیار سفر کرد پی چارهٔ من

وان آب حیات خوش و خوشخوارهٔ من

جوشید و برآمد ز دل خارهٔ من

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ