رباعی شمارهٔ ۱۴۷۲ – کتابخانه ستیغ

دلها مثل رباب و عشق تو کمان

زامد شد این کمانچه دلها نالان

وانگه عمل کمان به مو وابسته است

گر مو شود اندیشه نگنجد به میان

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ