رباعی شمارهٔ ۱۴۹۱ – کتابخانه ستیغ

طبع تو چو سنگست و دلت چون آهن

وز آهن و سنگ جسته آتش سوی من

سنگت چو در آتش است ای ماه ختن

خرمن باشم که دل نهم بر خرمن

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ