رباعی شمارهٔ ۱۵۶۲ – کتابخانه ستیغ

خواهی که مقیم و خوش شوی با ما تو

از سر بنه آن وسوسه و غوغا تو

آنگاه تو چنان شوی که بودی با من

آنگاه چنان شوم که بودم با تو

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ