رباعی شمارهٔ ۱۵۸۸ – کتابخانه ستیغ

نی هرکه کند رقص و جهد بالا او

در فقر بود گزیده و والا او

مسجود ملک تا نشود چون آدم

عالم نشود به عالم اسما او

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ