رباعی شمارهٔ ۱۶۰۹ – کتابخانه ستیغ

ای روز الست ملک و دولت رانده

وی بنده ترا چو قل هو الله خوانده

چون روشنی روز در آی از در من

بین گردن من بسوی در کژ مانده

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ