رباعی شمارهٔ ۱۶۱۳ – کتابخانه ستیغ

باز آمد یار با دلی چون خاره

وز خارهٔ او این دل من صد پاره

در مجلس من بودم و عشقش چون چنگ

اندر زد چنگ در من بیچاره

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ