رباعی شمارهٔ ۱۶۱۸ – کتابخانه ستیغ

تا روی ترا بدیدم ای بت ناآگاه

سرگشته شدم ز عشق گم کردم راه

روزی شنوی کز غم عشقت ایماه

گویند بشد فلان که انالله

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ