رباعی شمارهٔ ۱۶۹۲ – کتابخانه ستیغ

ای آنکه تو خون عاشقان آشامی

فریاد ز عاشقی و بی‌آرامی

ای دوست منم اسیر دشمن کامی

آخر به تو باز گردد این بدنامی

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ