رباعی شمارهٔ ۱۷۳۷ – کتابخانه ستیغ

ای دوست ز من طمع مکن غمخواری

جز مستی و جز شنگی و جز خماری

ما را چو خدا برای این آوردست

خصم خردیم و دشمن هشیاری

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ