رباعی شمارهٔ ۱۷۸۴ – کتابخانه ستیغ

با قلاشان چو رد نهادی پائی

در عشق چو پخت جان تو سودائی

رنجه مشو و به هیچ جائی مگریز

میدان که از این سپس نگنجی جائی

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ