رباعی شمارهٔ ۱۸۲۸ – کتابخانه ستیغ

جانم دارد ز عشق جان‌افزائی

از سوداها لطیفتر سودائی

وز شهر تنم چو لولیان آواره است

هر روز به منزلی و هر شب جائی

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ